Ένα ολοκαίνουργιο βίντεο που μόλις ανέβασε στο greektube o elemis_the_greek ο οποίος είναι πλέον διάσημος στο μικρόκοσμο του site και σε όσους το επισκέπτονται για τα τρομερά του βίντεο. http://www.greektube.org/content/view/32549/2/
Εδώ κάνει μία αναδρομή από την πρώτη ταινία του Ελληνικού κινηματογράφου μέχρι το 1970, την Χρυσή εποχή του, με ταινίες και ηθοποιούς που αγαπήσαμε.
Και απίθανες ατάκες που κάνουν το χιούμορ του τότε ελληνικού κινηματογράφου να ξεχωρίζει από τη .........................σαχλαμάρα. Οι ατάκες δίνουν το στίγμα μιάς εποχής. Σατρίζουν τάσεις, στάσεις ζωής, ήθη και καταστάσεις.
Τρίτη 3 Ιουνίου 2008
Για όσους γκρινιάζουν με τη νέα τεχνολογία.
Πολλοί είναι εκείνοι που γκρινιάζουν με τη νέα τεχνολογία και την εξέλιξη του διαδικτύου.Το βλέπουν σαν κίνδυνο για τα παιδιά τους. Προσπαθούν να βάλουν όρια. Βλέπουν παντού διαφθορείς, παιδεραστές, εκβιαστές και ότι χειρότερο μπορεί να βάλει ανθρώπου νους. Κυρίως επειδή επηρεάζονται από τα τηλεοπτικά κανάλια που προβάλλουν μόνο τη χειρότερη πλευρά της νέας τεχνολογίας ενώ αγνοούν την άλλη πλευρά που το επίπεδό της είναι σκάλες καλύτε
ρο από αυτό των τηλεοπτικών καναλιών.
ρο από αυτό των τηλεοπτικών καναλιών. Η ποιότητα του περιεχομένου κάθε site εξαρτάται από τους χρήστες οι οποίοι απ ότι φένεται δεν διψουν για σαβούρα αλλά αναζητούν κάτι περισσότερο ποιοτικό που να είναι ενημερωτικό και ταυτόχρονα διασκεδαστικό.
Το site greektube είναι ένα παράδειγμα ποιοτικού site. Έχει σαν λογότυπο την κατσικούλα. Δεν έχει την τηλεθέαση του youtube ούτε και την ποικιλία των βίντεο, αλλά υπάρχουν χρήστες που κάνουν πολύ καλή δουλειά. Σαν χωριό που είναι σε σχέση με τα άλλα μεγαλύτερα videosites οι.............................. κάτοικοι γνωρίζονται μεταξύ τους. Κάποιοι ξεχωρίζουν για τα εκπληκτικά βίντεο που ανεβάζουν με πολύ έμπνευση. Έτσι ο επισκέπτης θα βρεί εκεί αναδρομές στο παρελθόν, τραγουδιστές ξεχασμένους που κάποτε έφαγαν πόρτα από τις δισκογραφικές, αποσπάσματα από λογοτεχνικά αριστουργήματα σε μορφή βίντεο με εικόνα και ήχο, μηνύματα εικονογραφημένα, παραμύθια και ανέκδοτα.
Από το site αυτό έχω πάρει αρκετό υλικό το οποίο θα παρουσιάσω στο blog αυτό με αναφορά στο δημιουργό κάθε βίντεο.
Κυριακή 1 Ιουνίου 2008
Η Αθήνα πριν 40 χρόνια
Κάποια πράγματα δείχνουν να μην έχουν αλλάξει καθόλου. Κάποια άλλα όμως έχουν αλλάξει πολύ. Τα κτίρια μπορεί να είναι ίδια αλλά οι άνθρωποι και ο ρυθμός της ζωής ήταν τότε πολύ διαφορετικά.Δεν ξέρω αν ήταν καλύτερα τότε. Τα τάνκς και το χουντικό πουλί μπροστά από το Ζάπειο δείχνουν πως η κατάσταση δεν ήταν και τόσο ρομαντική. Ο κόσμος φαινόταν πιό ξέγνοιαστος. Ίσως γιατί τώρα υπάρχει μιά άλλη μορφή καταπίεσης αόρατη, χωρίς πουλιά και τάνκς και είναι όλα εκείνα που μας κρατούν κουρδισμένους σε ξέφενους ρυθμούς ζωής και δουλειάς. Και μάλιστα με τη θέλησή μας. Πώς μπορείς να αντισταθείς σε αυτό το αόρατο χέρι που ρυθμίζει τις ζωές όλων;
Το video που ακολουθεί το δημιούργησε ο ΠΛΩΤΙΝΟΣ και το δημοσίευσε στο greektube
http://www.greektube.org/content/view/29614/2/
Το video που ακολουθεί το δημιούργησε ο ΠΛΩΤΙΝΟΣ και το δημοσίευσε στο greektube
http://www.greektube.org/content/view/29614/2/
Σάββατο 31 Μαΐου 2008
Σκηνές από ταινίες
Που άφησαν εποχή από τη δεκαετία του 40 μέχρι σήμερα. Από τα καλύτερα video του youtube
http://www.youtube.com/watch?v=r4p-TkcdyKE
http://www.youtube.com/watch?v=r4p-TkcdyKE
Τετάρτη 28 Μαΐου 2008
Γι αυτούς που λησμονήθηκαν.
Αυτούς που λησμονήθηκαν θυμάμαι πιο πολύ,
εκείνους που νικήθηκαν κρατάω από το χέρι,
μαζί κι όσους φοβήθηκαν και στάθηκαν δειλοί
στης μοναξιάς το πέρασμα, στης μοίρας το καρτέρι.
Αυτούς που χάθηκαν τους βλέπω πιο συχνά
από τα πέρατα του χρόνου να μου γνέφουν,
πέφτουν στο δρόμο μου σαν άστρα πρωινά,
από της νύχτας το ταξίδι επιστρέφουν.
Αυτούς που χαραμίστηκαν πονάω πιο πολύ,
που κάψανε τα χρόνια τους σε μια φωτιά σβησμένη,
μαζί με όσους πάτησαν αόρατο γυαλί
μπορεί να μην το σπάσανε, μα βγήκαν ματωμένοι.
εκείνους που νικήθηκαν κρατάω από το χέρι,
μαζί κι όσους φοβήθηκαν και στάθηκαν δειλοί
στης μοναξιάς το πέρασμα, στης μοίρας το καρτέρι.
Αυτούς που χάθηκαν τους βλέπω πιο συχνά
από τα πέρατα του χρόνου να μου γνέφουν,
πέφτουν στο δρόμο μου σαν άστρα πρωινά,
από της νύχτας το ταξίδι επιστρέφουν.
Αυτούς που χαραμίστηκαν πονάω πιο πολύ,
που κάψανε τα χρόνια τους σε μια φωτιά σβησμένη,
μαζί με όσους πάτησαν αόρατο γυαλί
μπορεί να μην το σπάσανε, μα βγήκαν ματωμένοι.
Τρίτη 27 Μαΐου 2008
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)